Een kweekruimte faalt op een manier die een volière nooit doet. In een volière vangt het gaas de klap op van een vogel die met hoge snelheid aankomt. In een kweekruimte vangt het gaas een vogel op die veertig gram weegt en een kop heeft zo dun als een vingernagel.
Dat draait de specificaties om. Het volwassen dier bepaalt de sterkte-eisen en vrijwel niets anders. Het kuiken bepaalt de opening, de stijfheid van het gaas, de afstand tussen de panelen en elke opening die je voor een nestkast openlaat.
De mislukkingen waar we over horen, zijn zelden ontsnappingen. Het gaat om een jong vogeltje dat bij de schedel is gegrepen, een teen die in een ruitvorm is verdraaid, een mannetje met een gespleten snavel van het paar ernaast.
Dat alles is niet terug te vinden in een belastingberekening. Het staat wel in een tekening die niemand heeft gecontroleerd aan de hand van het kleinste vogeltje in de kamer.
Samenvatting
Een broedruimte heeft het fijnst mogelijke gaas in het gebouw nodig, en het bepalende aantal wordt bepaald door het kleinste kuiken in plaats van het grootste volwassen dier.
Drie dimensies bepalen de uitkomst. De opening houdt de kop tegen. De stijfheid van het draad en de afstand tussen de bodemplaten houden de teen tegen. De luchtspleet tussen aangrenzende kooien houdt de snavel van het volgende mannetje tegen.
Dan is er nog dat detail waar niemand aan denkt: waar de voorkant van het nestkastje komt, en of het paartje erachter het paartje ernaast kan zien. Privacy bij het nest is een factor die bijdraagt aan het welzijn van de vogels, geen afwerkingskeuze.
Hieronder worden de openingen per soort, de twee mogelijke oorzaken van insluitingsproblemen, de dubbele barrière, zwevende vloeren, paneelafmetingen, materiaalkeuze en de te volgen volgorde bij het verbouwen van een bestaande ruimte besproken.
Snel antwoord
Voor het gaas van een broedkooi voor vogels, bepaal de maaswijdte op basis van de kleinste kuikens die naar verwachting zullen uitvliegen. Dit is ongeveer 1,25 cm voor vinken en kanaries en 1,25 tot 1.6 cm voor grasparkieten en valkparkieten. Gebruik gaas met een maaswijdte van 1.2 mm tot 1,6 mm, zodat de ruitvorm zijn vorm behoudt onder de greep van een kuiken. Plaats een tweede paneel met een luchtspleet van 2,5 cm tussen aangrenzende paren. Een massief front van de nestkast en een zwevende bodem van 1,25 x 2,5 cm maken de specificaties compleet.
Key Takeaways
- Het kuiken bepaalt de opening. Het volwassen dier bepaalt alleen de sterkte.
- Een halve inch is de werkminimummaat voor kleine soorten, en 5/8 inch is voldoende voor valkparkieten.
- Een dun draadje buigt bij het aangrijppunt en sluit de opening waar een hoofd doorheen is gegaan.
- Eén paneel tussen paren duidt op een blessure die wacht op een broedcyclus. Twee panelen met een opening van 1 cm maken er een einde aan.
- Een nestkast met een dichte voorkant zorgt voor rustigere broedparen dan een nestkast met gaas.
Waarom een fokruimte afwijkt van de normale regels
Een volière beantwoordt één vraag: kan het paneel een vogel die met hoge snelheid beweegt tegenhouden? Een broedkamer beantwoordt een lastigere vraag: kan het paneel een vogel tegenhouden die geen idee heeft dat het paneel bestaat?
Kuikens vertragen niet bij het gaas. Ze lopen ertegenaan en zitten er urenlang tegenaan. Een jong dat twee dagen uit het nest is, heeft geen diepteperceptie en binnen een dag is het gaas de rand van zijn wereld geworden.
Wij leveren volièregaas op rol aan fokkers die vier koppels in een schuur houden en aan bedrijven met vierhonderd koppels. Een ontwerp voor volièregaas dat geschikt is voor de eerste groep, is zelden geschikt voor de tweede, en het verschil zit hem nooit in de draaddikte. Het gaat erom of er überhaupt een kuiken is opgemeten voordat de bestelling werd geplaatst.
Diafragma per soort, ingesteld vanaf het kuiken
De opening van de broedkamer per soort is geen opzoektabel. Het is een meting, namelijk de breedte van de schedel van een jong vogeltje net achter het oog.
Halveer dat aantal en je komt dicht in de buurt van de opening die een kop weigert. Een kuiken dat zijn schedel erdoorheen duwt, kan zich niet terugtrekken, omdat de schouders niet volgen.
Controleer dan het volwassen dier. Als een snavel ver genoeg door het paneel heen steekt om een buur te bereiken, is de opening te breed voor de afscheidingslijn.
De tabel toont wat we het vaakst verzenden. De kolom 'kuiken' is leidend.
| Soortengroep | Hoofdbreedte bij volwassenen | Kuikenopening | Diameter staaldraad | Vloergaas |
| Kanarie, zebravink | 12 – 14 mm | 1/2 inch (12 mm) | 1.0 – 1.2 mm | 1/2 x 1 binnen |
| Grasparkiet | 18 mm | 1/2 inch (12 mm) | 1.2 mm | 1/2 x 1 binnen |
| Valkparkiet, dwergpapegaai | 22 – 24 mm | 5/8 inch (16 mm) | 1.2 – 1.6 mm | 1/2 x 1 binnen |
| Kleine parkiet, halsbandparkiet | 28 mm | 3/4 inch (19 mm) | 1.6 mm | 1/2 x 1 binnen |
| Amazone, Afrikaanse grijze | 34 – 38 mm | 3/4 inch (19 mm) | 2.0 mm | 1 x 1 in |
| Ara, kaketoe | 48 – 55 mm | 1 in (25 mm) | 2.4 – 3.2 mm | 1 x 1 in |
Een gaasnet voor een papegaaienkweekruimte brengt een probleem met zich mee dat kleinere soorten niet hebben: de snavel. Een ara zal een draad van 2.4 mm testen en winnen. De specificaties voor gaas in papegaaienvolières geven de kauwdruk per soort weer.
Twee mislukte pogingen tot inklemming, twee verschillende oplossingen.
Het vastraken van jonge vogels in gaas wordt als één probleem gemeld. Het zijn er echter twee.
Het eerste element is de opening. Een kuiken duwt zijn kop door een ruitvormig gat dat breed genoeg is voor de schedel, maar te smal voor de schouders, en raakt in paniek. Het paneel houdt stand, het kuiken hangt, en de afloop hangt af van hoe snel iemand door de kamer loopt.
Het tweede element is het draadje. Een dun draadje buigt mee wanneer een kuiken het vastgrijpt, en twee draadjes die naar elkaar toe buigen, sluiten de opening waar het hoofd doorheen ging.
Het vastraken van tenen in volièregaas komt door dezelfde geometrie, maar dan op kleinere schaal. Een ruitvormig patroon dat breed genoeg is voor een teen en smal genoeg om deze vast te houden, zal een poot verdraaien op het moment dat de vogel zich afzet.
De maaswijdte van het kuikenveilige gaas voldoet dus aan beide eisen. Alles met een maaswijdte van 1/2 inch of minder sluit beide openingen af voor kleine diersoorten, en een stijvere draad voorkomt dat de ruitvorm vervormt.
Het gaas van een kooi voor vinkenkweek is waar dit het meest problematisch is, omdat een vinkenkuiken door een ruitvormig gat van 3/4 inch (ongeveer 19 mm) bij de schouder past. De handleiding voor het inrichten van een vinkenvolière gaat uit van 1/2 inch (ongeveer 12 mm) als de minimale werkmaat.
De barrière tussen aangrenzende paren
Een afscheiding tussen aangrenzende broedparen is een detail dat bij de meeste zelfgebouwde broedkamers wordt overgeslagen, en dit leidt tot verwondingen die eigenaren onverklaarbaar noemen.
Twee mannetjes in naastgelegen kooien bereiken elkaar via één enkel paneel. De opening is groot genoeg voor een snavel, en een snavel die tot een teen reikt, zal die teen grijpen. Gespleten snavels, ontbrekende tenen en gescheurde neusgaten zijn allemaal terug te voeren op één en dezelfde draad.
De oplossing is een dubbele barrière met een luchtspleet. Twee panelen, 1 cm van elkaar, elk in een eigen frame. Een snavel die over het eerste paneel heen komt, kan niet door het tweede paneel heen grijpen. Die spleet onderbreekt ook het zicht op kophoogte, waardoor de reactie van beide vogels op het afvuren van de vleugels minder heftig is.
Bestel de opening tegelijk met het frame, niet erna. Het later toevoegen van een tweede paneel betekent dat het eerste verwijderd moet worden, en tegen die tijd zitten de broedkoppels al op eieren. Elk schema voor het plaatsen van het gaas in een broedkooi waarbij de opening tot een later stadium wordt uitgesteld, zal een legsel kosten.
Op de pagina met gaaspanelen voor de broedruimte staat de optie met dubbele laag en de bijbehorende frameafstand vermeld.
Het frontpaneel van de nestkast
De voorkant van het nestkastje bepaalt hoeveel van het nest het paartje kan zien en hoeveel er vanuit de kamer naar binnen te zien is.
De meeste broedvogels hebben gaas over de hele voorkant. Het lijkt geventileerd, maar het ontneemt een broedpaar juist datgene wat ze willen: een donkere holte met één ingang die ze kunnen verdedigen.
Een massieve plaat met één opening van 100 mm werkt beter. Het paar heeft privacy, het kuiken heeft een lip om zich aan vast te grijpen en de omgeving kan door het deksel meekijken.
Dierenwelzijnsnormen beschouwen nestprivacy als een welzijnsaspect in plaats van een voorkeur. De WOAH-codes en -handleidingen plaatsen schuilplaatsen naast voer en water om een duidelijke reden: een vogel zonder schuilplaats broedt op stresshormonen, en dat is terug te zien in de legselgrootte en de overlevingskans van de kuikens.
Zwevende vloeren en wat erdoorheen valt
Een zwevende gaasbodem in een broedkooi heeft twee functies die elkaar tegenwerken. Het vangt uitwerpselen, schalen en gemorst zaad op. Daarnaast houdt het de poot van een kuiken vast zonder dat een teen erdoorheen kan zakken.
Een gelast raster van 1/2 inch bij 1 inch werkt beide voor kleine soorten, maar het werkt geen van beide als de draad de verkeerde kant op loopt.
- Laat de lange as van elke opening dwars op de kooi lopen, niet erlangs. Een kuiken loopt langs de kooi en stapt over de korte zijde, waardoor een teen op ongeveer 1,25 cm afstand de kooi raakt en stopt.
- Gebruik plat draad op het kruispunt. Een gekromde verbinding laat een inkeping achter waar een teennagel in kan blijven haken.
- Houd de bodem 150 mm boven de opvangbak. Daaronder bevindt de ammoniak zich op kophoogte van de kuikens.
Vloergaas is ook bepalend voor de prijs van gaas voor vogelkooien, omdat het vloeroppervlak meestal groter is dan het wandoppervlak als je alle randen meerekent.
Paneelgrootte, naden en verwerking
De afmetingen van de panelen van de kweekkooi zijn een kwestie van praktische bruikbaarheid, vanuit een technisch oogpunt bekeken.
Elke naad is een stijf punt, en een stijf punt in de wand van een broedkamer is waar een kuiken met zijn teen of vleugel achter blijft haken. Minder naden betekent minder van die stijve punten, dus het grootste paneel dat uw team door de deur kan dragen, wint.
Voor de meeste kamers komt dat neer op 2 bij 3 meter bij een handgeweven paneel, of 1 bij 2 meter als de kamer zich op een bovenverdieping bevindt. Meet eerst het trappenhuis op. Een paneel dat niet om een hoek past, wordt twee hoeken.
De handleiding voor de indeling van de gaaspanelen beschrijft hoe je een ruimte kunt opdelen zonder een naad op kippenhoogte te plaatsen. De regel komt neer op één ding: elke naad moet zich boven 1.2 meter bevinden, of achter een massieve scheidingswand.
Spanning is net zo belangrijk als de grootte. Een paneel van roestvrijstalen touwgaas dat aan een kabel is gespannen, blijft vlak en behoudt de opening. Een paneel dat aan hout is vastgeniet, zakt door, en een doorhangende ruit is een bredere ruit.
Maaswijdte voor een fokruimte
De maaswijdte van het gaas voor een broedruimte wordt bepaald door het gebouw, niet door de vogels.
Kwaliteit 304 is geschikt voor een ruimte in het binnenland zonder zout in de lucht. Kwaliteit 316 is de meerprijs waard binnen een straal van ongeveer 30 kilometer van zout water, of overal waar routinematig sterke desinfectiemiddelen worden gebruikt.
De diameter van de staalkabel speelt hier een grotere rol dan de korrelgrootte. Een draad van 1.2 mm bij een diameter van 1/2 inch behoudt zijn vorm onder de greep van een kuiken. Een draad van 1.0 mm bij dezelfde opening buigt mee, en een buigende diamant verandert van grootte.
Een coating is een andere optie. Een onbedekt paneel heeft niets dat kan afbladderen, en een kuiken zal de coating eerder wegkauwen dan dat het de draad beschadigt. Voor camerawerk geeft zwart oxide contrast zonder een polymeerlaag.
Corrosiebestendigheid is hier minder belangrijk dan in een quarantaineruimte. Treksterkte is belangrijker dan de meeste kwekers verwachten, omdat het paneel de spanning over een grote overspanning moet weerstaan zonder ondersteuning in het midden.
De vergelijking tussen roestvrijstalen draad van type 304 en 316 gaat dieper in op de kwaliteitsverschillen.
Reinigen tussen koppelingen
Het schoonmaken van de broedkooien tussen de legsels bepaalt hoe lang het gaas meegaat en hoe vaak er ziektes in de ruimte voorkomen.
Maak de kooi schoon tussen de legsels, niet tussen de seizoenen. Nestmateriaal, schelpvlies en uitwerpselen bevatten organische stoffen, en deze organische stoffen beschermen ziekteverwekkers tegen ontsmettingsmiddelen.
Droog het vervolgens af. Een handgeweven paneel houdt vocht vast op elk kruispunt, en in een nat weefsel groeit biofilm. Een ruimte die in vier uur droogt, blijft schoon. Een ruimte die een nacht droogt, niet.
Het bestrijden van zoönotische ziekten is een andere reden om de routine strikt te houden. Een broedruimte met muizen verspreidt salmonella en mijten tussen de legsels, en gaas van 1,25 cm (1/2 inch) houdt een muis niet tegen. Dicht in plaats daarvan de wand af.
Het aanpassen van een bestaande broedvolière
De volgorde waarin een volière wordt verbouwd, bepaalt of de klus een weekend of een heel seizoen in beslag neemt.
- Meet de kleinste kip in de ruimte op en bepaal vervolgens de opening.
- Vervang eerst de panelen tussen de twee panelen. Daar ontstaan de beschadigingen namelijk.
- Plaats eerst de dubbele wand en de luchtruimte ertussen in een frame voordat u iets ophangt.
- Vervang vervolgens het vloergaas, één rij tegelijk, zodat de paren op hun plaats blijven.
- Laat de buitenmuren als laatste over. Die veroorzaken zelden letsel.
Die volgorde loopt van de blessure terug naar de situatie waarin je geld uitgeeft, wat precies het tegenovergestelde is van hoe de meeste kamers worden opgebouwd. Het stelt je ook in staat om de uitgaven over verschillende periodes te spreiden in plaats van de kamer in één keer te sluiten.
Twee beperkingen houden het geheel bij elkaar. Verander nooit een paneel terwijl een paartje op eieren zit, want de verstoring kost het legsel. En meng nooit openingen in één wand, want een kuiken vindt binnen een uur de breedste ruit.
De aantekeningen over het gaas van de valkparkietenvolière laten zien dat dezelfde volgorde is toegepast op een ruimte voor kleinere vogelsoorten.
FAQ
Een halve inch is de minimale maat voor vinken, kanaries en grasparkieten, en 5/8 inch voor valkparkieten. Meet de schedel van het kuiken achter het oog en deel deze door twee. Alles wat breder is dan de schedel, past bij het hoofd, maar niet bij de schouders.
Ja, en wel om een reden die de meeste mensen over het hoofd zien. Een dun draadje buigt mee wanneer een kuiken het vastgrijpt, en twee buigzame draadjes sluiten de opening waar de kop doorheen ging. Ga je over op 1.2 mm bij 1/2 inch, dan behoudt de ruitvorm zijn vorm.
Omdat één paneel ervoor zorgt dat een snavel een teen kan bereiken. Een mannetje in broedconditie valt alles aan wat het te pakken krijgt. Twee panelen met een luchtspleet van 1 cm maken daar een einde aan.
Stevig, met één enkele ingang. Het gaas aan de voorkant sluit de donkere holte uit die een paar graag wil hebben en laat de clutch zien. Plaats in plaats daarvan een klein kijkvenster in het deksel.
De meeste klussen in één ruimte duren twee weekenden als je één paneelgroep tegelijk bewerkt. De panelen tussen de panelen en de vloeren nemen het meeste werk voor hun rekening, en de panelen per paneelgroep blijven gedurende die tijd in productie.