Een gier vliegt niet door een volière. Hij stijgt op, klimt een stukje en komt weer naar beneden, en elk van die overgangen eindigt bij het gaas. Dat is in één zin de kern van het probleem.
De meeste volièregaas is ontworpen voor kleine vogels die fladderen. Een gier is echter het tegenovergestelde: een lichaam van enkele kilo's met een spanwijdte van bijna drie meter, gebouwd om op thermiek te surfen in plaats van zich in een kooi te bewegen. Hij kan zijn beste vaardigheden niet in een afgesloten ruimte gebruiken, dus brengt hij de dag door met opstijgen en landen, en het paneel vangt het verschil op.
Zorg voor de juiste overspanning en zithoogte, en een volière voor gieren gaat tientallen jaren mee. Doe je het verkeerd, dan moet je binnen drie jaar het dak opnieuw van gaas voorzien, of zie je een vogel tegen een paal botsen die hij niet zag aankomen.
Samenvatting
Een volièregaas voor gieren is ontworpen rond een zware vogel die niet kan manoeuvreren, waardoor de krachten die de volière vormen, vooral tijdens het opstijgen en landen optreden in plaats van als constante druk. Drie dimensies bepalen de rest: de afstand tussen de staanders, de hoogte van de hoogste zitstok en de vrije afstand van die zitstok tot het dak.
De opening volgt de kop. De draaddikte volgt de landingsbelasting. Al het andere, inclusief het dak, de windkracht en de deur van de waakvlam, volgt uit de grootte van de doos die door die eerste drie getallen wordt gevormd.
Het koloniegedrag is een detail dat in de meeste ontwerpen over het hoofd wordt gezien. Gieren foerageren en rusten samen, en een indeling die is ontworpen voor een paartje laat een groep geen mogelijkheid om van elkaar te ontsnappen.
Snel antwoord
Het gaas van een volière voor gieren is ontworpen om de krachten op te vangen die vrijkomen bij het landen en opstijgen van een zware zweefvogel, niet voor een vogel die klimt. Houd de opening groter dan de spanwijdte van de vleugels, plaats de hoogste zitstok minstens twee vleugelspanwijdtes onder het dak en beschouw het dak als een oppervlak dat aan de wind wordt blootgesteld, niet als een afscherming. De opening is afhankelijk van de grootte van de kop en de draaddikte van het gaas is afhankelijk van de landingsbelasting.
Key Takeaways
- Gieren stijgen op en landen. Ze manoeuvreren niet, dus het gaas draagt de verticale belasting.
- De afstand tussen de staanders moet voldoende zijn voor de spanwijdte van de vleugels, anders raken vogels het frame bij het naderen.
- De hoogste uitkijkpost bepaalt de dakhoogte, niet andersom.
- Bij een woonkolonie zijn er zichtlijnen nodig die onderbroken worden door een indeling met twee-onder-een-kapwoningen, en die biedt dit nooit.
- Een breed dak is een windgevoelig oppervlak, en de opwaartse druk bepaalt de bevestigingsmethoden.
- Het toevoerstation concentreert slijtage, reiniging en corrosie in één hoek.
Wat een gierenvolière van het gaas vraagt
Een volière met gaas voor gieren draagt een gewicht dat bijna geen enkele andere vogel kan dragen. De vogel is zwaar, de vleugels zijn enorm en de vliegspieren werken het best in de open lucht. Binnen een afgesloten ruimte zorgt die combinatie ervoor dat elke landing een gecontroleerde aankomst wordt in plaats van een abrupte stop.
Het paneel wordt dus week na week van bovenaf belast, met een lage snelheid, op steeds dezelfde punten. Daardoor ontstaat er eerst een vermoeiingsprobleem voordat het een sterkteprobleem wordt, en dat verklaart waarom de diameter van de staalkabel hier belangrijker is dan een cijfer op zich.
Het assortiment volièrenetten en vogelgaas dat we weven, past bij dat patroon, omdat een handgeweven structuur de puntbelasting over de naastgelegen draden verdeelt in plaats van de hele belasting op één bevestigingspunt te concentreren.
Span en het paalraster
De spanwijdte van de vleugels van een gier bepaalt hoe het dak zich gedraagt. Een vale gier heeft een spanwijdte van ongeveer 2.6 meter, en een vogel van die grootte heeft schone lucht nodig tijdens de nadering en het opstijgen.
De vrije ruimte die ontstaat door de spanwijdte van de gier vormt daarom een ondergrens, geen streefwaarde. Houd de vrije ruimte minstens één vleugelspanwijdte breed en het dak minstens twee vleugelspanwijdtes boven de hoogste zitplaats.
Bredere vakken verminderen het aantal palen en geven de vogels meer ruimte, maar elke extra meter overspanning zorgt voor doorbuiging. Dat is waar de doorbuiging van het touwnet geen bijzaak meer is, maar een belangrijk ontwerpcriterium wordt.
Hoogte, zitpositie en de slagzone
De hoogte van de zitplaats van de gier bepaalt de hoogte van het dak, niet andersom. Gieren rusten hoog en laten zich vanaf de zitplaats vallen in plaats van naar beneden te glijden, dus de bovenste zitplaats moet vrije lucht eronder en voldoende hoofdruimte erboven hebben.
De aanvalszone van de gieren is het kleine gebied waar die lanceringen zich herhalen: een meter of twee dak boven de bovenste zitstok, plus de grond er direct onder. Kijk daar als eerste wanneer je door de volière loopt.
Plaats de hoogste zitstok niet in het midden. Een vogel die vanaf het midden van een dak opstijgt, kan nergens anders heen dan ertegenaan.
Huisvesting in de kolonie en het voederstation
Het huisvesten van gierenkolonies is normaal voor de meeste soorten en verandert de planning meer dan het huisvesten van paren. Een groep heeft voor alles meer dan één optie nodig:
- Meerdere zitstokken op verschillende hoogtes, zodat een lager geplaatste vogel op een afstand van de hoogst geplaatste vogel kan rusten.
- Een onderbreking van het zicht in het midden van het grondvlak, niet alleen aan de rand.
- Een voederplaats die breed genoeg is zodat de hele groep er tegelijk kan landen.
De huisvesting van kolonies is ook buiten het tentoonstellingsgedeelte van belang. De IUCN SSC Vulture Specialist Group , opgericht in 2011, werkt aan het verbeteren van de beschermingsstatus van alle bedreigde en ernstig bedreigde gierensoorten, en gecoördineerde fokprogramma's in dierentuinen maken deel uit van die inspanning.
Het voederstation voor de gieren is de plek waar het in de volière het drukst is. Karkassen, vloeistoffen en het verkeer van de verzorgers concentreren zich allemaal in één hoek, en het gaas eromheen wordt vaker schoongemaakt en versleten dan welk ander onderdeel van het gebouw ook.
Plaats die hoek op een harde, gedraineerde ondergrond, ver weg van de slaapplaats. Vogels die onder hun eigen zitstok eten, bevuilen die ondergrond, en een natte vloer onder een kolonie is zowel een corrosieprobleem als een hygiëneprobleem.
Opening en draadkwaliteit
De kwaliteit van het gaas van een volière voor gieren beantwoordt twee afzonderlijke vragen. De maaswijdte bepaalt wat de vogel niet kan passeren. Het gaas bepaalt wat het paneel kan weerstaan.
Een gier heeft een grote kop, dus de opening hier beschermt de tenen, snavel en vingers meer dan dat het ontsnapping verhindert. Een maaswijdte van 2 cm is geschikt voor de meeste soorten, en de maattabel voor maaswijdtes behandelt de uitzonderingen.
De diameter van de staalkabel is afhankelijk van de landingsbelasting van de gier. Een dikkere kabel verlengt de levensduur bij de verbinding, waar een kabelpaneel het eerst begeeft, en voegt gewicht toe aan elke paal in het raster.
Gebruik roestvrij staal 316 wanneer de locatie zich in de buurt van zout water bevindt of wanneer er frequent en intensief gereinigd moet worden. In het binnenland is 304 voldoende, zolang het voederstation de onderste rijen niet permanent nat houdt.
Daknetten, hijs- en toegangssysteem voor de beheerder
Het gaas op het dak van de gierenvolière is een constructief oppervlak, geen afdekking. Het oppervlak beslaat honderden vierkante meters en de wind wordt er niet door afgeremd, omdat het paneel gaten heeft.
De wind die door de volières van Vulture wordt opgewekt, kan daken beschadigen die er op de tekening prima uitzagen. Een breed paneel vangt de wind over het hele oppervlak op en geeft het resultaat door aan de randbevestigingen. De spanning bepaalt of het dak zich gedraagt als één membraan of als een set losse platen, en een slap dak klappert totdat een rand loslaat. De comfortnotities van de volière met betrekking tot wind, regen en vocht gaan dieper in op de weersomstandigheden.
De toegang tot de gierenkolonie vereist twee deuren. Een enkele deur naar een kolonie is een ontsnappingsmogelijkheid die bij een moment van onoplettendheid al mogelijk is, en een kleine vestibule kost weinig tijdens de bouw.
Bodem, voetafdruk en inspectie
De bodem van een volière voor gieren moet goed draineren en gemakkelijk om te woelen zijn. Een kolonie eet en produceert veel, en een bodem die water vasthoudt, verandert binnen een seizoen in modder.
De afmeting van een volière voor gieren volgt meestal de grootte van de groep in plaats van de maaswijdte. Geef een paar grote gieren voldoende ruimte om in een rechte lijn op te stijgen en te landen, en vergroot de lengte in plaats van de breedte naarmate de groep groeit.
Werk het ontwerp in deze volgorde uit:
- Stel de groepsgrootte in, want die bepaalt de afmetingen.
- Stel de spanwijdte van de vrije ruimte in, waarmee de minimale vrije ruimte wordt bepaald.
- Plaats de hoogste zitstang; deze bepaalt de hoogte van het dak.
- Bepaal de afmetingen van het dak op basis van de opwaartse druk voordat er een bevestigingsmethode wordt gekozen.
- Plaats het voederstation op een afgewaterd oppervlak, weg van de slaapplaats.
Voer maandelijks in plaats van jaarlijks een inspectie van het gierenverblijf uit en begin bij het dak boven de bovenste zitstok. De gebreken die je daar aantreft, zorgen ervoor dat een vogel ontsnapt.
Specificaties in één oogopslag
| Element | Werkcijfer | Waarom dit zo belangrijk is |
| Clear Bay | Minimaal één spanwijdte | Aanloop- en afdaalpad |
| Dakhoogte | Twee vleugelspanwijdtes boven de bovenste zitplaats | Lanceergoedkeuring |
| opening | Ongeveer 2 inch | Hoofd en tenen, niet de kaken. |
| Wire | Zwaarder dan een zangvogelpaneel | Vermoeidheid bij de ferrule |
| Rang | 316 roestvrij staal nabij zout | Reiniging en vocht |
| dak | Behandeld als een windoppervlak | Omhoogkomen bij de randbevestigingen |
| Perch-indeling | Meer dan één hoogte | Koloniehiërarchie |
| Inspectie | Monthly | Dak boven de inslagzone |
Vier getallen worden in de tabel overgenomen. De breeksterkte geeft aan wat een paneel in één keer kan dragen. De spanning bepaalt of het dak zich als een vlak oppervlak of als een gordijn gedraagt. De paneelgrootte volgt de afstand tussen de traveeën op de tekening. Het open oppervlak bepaalt hoeveel van de vogel een bezoeker daadwerkelijk ziet, wat belangrijker is bij zo'n groot dier.
Het roestvrijstalen volièregaas dat wij leveren, wordt op maat gesneden, en voor een volièredak is meestal minstens één paneel nodig met een afwijkende lengte.
Wat de constructie betreft, gaan de technische specificaties van de behuizing dieper in op de afstand tussen de palen en de belasting van de fundering.
FAQ
Groot genoeg zodat de groep in een rechte lijn kan opstijgen en landen, wat meestal betekent dat de lengte groter is dan de breedte. Een paar grote gieren heeft een vrije doorgang nodig van een aantal vleugelspanwijdtes, en een kolonie heeft diezelfde lengte nodig, in plaats van één brede ruimte. Bepaal eerst de groepsgrootte en laat de afmetingen daarop volgen.
Een opening van ongeveer 2 inch (circa 5 cm) is geschikt voor de meeste soorten, omdat de kop van een gier groot is en de opening de tenen en snavel beschermt in plaats van te voorkomen dat de vogel kan ontsnappen. Controleer ook de kleinste vogel die later mogelijk dezelfde ruimte zal delen, aangezien een gemengde groep de opening naar beneden duwt.
Ja, de meeste soorten gedijen goed in groepen, maar de indeling moet ervoor zorgen dat elke vogel een uitweg heeft vanaf de bovenste vogel. Dat betekent verschillende zitstokken op verschillende hoogtes, een onderbreking in het zicht in het midden van het territorium en voldoende ruimte om te foerageren zodat de hele groep tegelijk kan landen.
Ja, want gieren vliegen. Het dak is bovendien het grootste dragende oppervlak van het gebouw, waardoor het over het gehele oppervlak aan windkracht wordt blootgesteld in plaats van slechts aan een kleine rand. Houd rekening met deze windkracht voordat er bevestigingsmaterialen worden gekozen.
Maandelijks, beginnend op het dak boven het hoogste punt en afwerkend naar de basis. Dat dakgebied vangt elke lancering en landing op, en de grond eronder vangt de vervuiling op. Een jaarlijkse inspectieronde mist de slijtage die een paneel kan beschadigen.