Przepaść pod płotem: gdzie wskazówki spotykają się z ziemią

Ogrodzenie przyjazne dla dzikich zwierząt jest zazwyczaj sprzedawane jako typ: zwykły drut, bez zadziorów, wystarczająco niski, by przeskoczyć. To lista zakupów, a nie specyfikacja. O tym, czy zwierzę przejdzie, decyduje otwór u dołu, mierzony względem gruntu, na którym ogrodzenie stoi. Zablokuj ten otwór jedną liczbą, a linia, która przejdzie kontrolę na płaskim pastwisku, stanie się wyższą przeszkodą przy nachyleniu 1:10, a murem przy spadku za nią.

Streszczenie

Każdy opublikowany standard dotyczący ogrodzeń przyjaznych dzikiej przyrodzie ogranicza się do pięciu kryteriów: wysokości górnego drutu, odstępu między dwoma górnymi drutami, prześwitu pod najniższym drutem, tego, czy drut jest gładki, czy kolczasty, oraz widoczności linii. Liczby różnią się w zależności od jurysdykcji, a kształt odpowiedzi nie. Każda wysokość na tej liście jest mierzona na równym terenie, a równy teren to rzadkość w przypadku ogrodzenia.

Ziemia to miejsce, gdzie się rozstają. 42-calowy płot, który widłoróg pokonuje na płaskim terenie, to 75-calowa przeszkoda, gdzie grunt wspina się na pół, i tak mówią same wskazówki. Dodaj siatkę, a pojawi się drugi ogranicznik, ponieważ panel jest przepuszczalny tylko tak, jak jego otwór: 102 mm przechodzi przez królika, 20 mm przechodzi przez nic szerszego niż 20 mm. Decyduje najmniejszy otwór na linii, a nie liczba wydrukowana w środku rysunku.

Specyfikacja referencyjna znajduje się na stronie produktu siatki ogrodzeniowej dla zwierząt.

Wyślij długość linii i gatunek, który musi przejść

Szybka odpowiedź:

Minimalna odległość między najniższym drutem a podłożem , na podłożu nienachalnym, wynosi 16 cali, a preferowana odległość między najniższym drutem a podłożem wynosi 18 cali. To oznacza 406 mm do 457 mm. Lepszą odpowiedzią jest to, że prześwit należy odczytać w najwęższym punkcie wzdłuż linii i ma on znaczenie tylko wtedy, gdy nic powyżej nie jest mniejsze. W przypadku panelu siatkowego nigdy tak nie jest: otwór jest cztery razy węższy niż szczelina podatna, więc decyduje siatka, a szczelina pełni funkcję dekoracyjną.

Na wynos

• W wytycznych przyjęto założenie, że podłoże jest równe; to samo ogrodzenie może stanowić barierę prawie dwukrotnie wyższą w razie upadku.
• Otwór decydujący to najwęższy otwór w linii, szczelinie lub otworze – w zależności od tego, który jest mniejszy.
• Panel, który ma 94-procentowy otwór, nadal może zatrzymać zwierzę, ponieważ przepuszczalność jest ustalana przez najszerszy pojedynczy otwór.
• Małe otwory są najmniej przyjazną geometrią w katalogu i najbardziej użyteczną tam, gdzie wymagane jest wykluczenie.

Co tak naprawdę zapisuje przewodnik

Opublikowane dane są na tyle spójne, że można je traktować jako konsensus. Górny drut o długości 42 cm, a na zewnątrz 16 cm. Dwanaście cali między nim a drutem poniżej, ponieważ zwierzęta plączą tylne nogi, gdy ta przerwa się zamyka. Najniższy drut o długości co najmniej 40 cm, preferowany 18 cm. Gładki drut na górze i na dole. Słupki w odstępach co 16.5 m. Widoczność oznaczona, zazwyczaj za pomocą rękawa z rury na górnym drucie, aby biegnące zwierzę mogło ocenić wysokość, zanim się zaangażuje.

Przeczytaj tę listę jeszcze raz i zwróć uwagę na jej wymiary. Każda wartość jest mierzona na słupku. Żadna nie opisuje rozpiętości między słupkami i żadna nie opisuje gruntu pod nim. Przerwa pod ogrodzeniem nie jest zatem jednowymiarowa, lecz ciągła wzdłuż linii, a specyfikacja dyskretnie zakłada ten ciąg. Ogrodzenie, które spełnia wszystkie wymagania na liście, nadal może nie zostać zaliczone przez zwierzę, ponieważ zwierzę nigdy nie styka się z listą; styka się z gruntem. To, do czego w ogóle służy ogrodzenie, jest określone w przypadku tego rodzaju linii.

Ziemia zwraca inną liczbę

Najbardziej przejrzyste opracowanie pochodzi z Montana Fish, Wildlife & Parks, którego drugie wydanie przewodnika dla właścicieli gruntów pozostaje standardowym punktem odniesienia: Przewodnik właściciela gruntów po ogrodzeniach przyjaznych dla zwierząt . Mechanizm jest w nim jasno przedstawiony. „Wraz ze wzrostem nachylenia terenu, wysokość, na jaką zwierzę musi przeskoczyć ogrodzenie, znacznie wzrasta”. Następnie podaje liczby. Ogrodzenie o wysokości 42 cali, które można pokonać na poziomie, staje się skuteczną barierą o wysokości 48.6 cala przy nachyleniu 10 procent, 62 cale przy nachyleniu 30 procent i 75 cali przy nachyleniu 50 procent. „Zwierzęta nie są w stanie przeskoczyć przez ogrodzenia na stromych zboczach bez odniesienia obrażeń” – podsumowuje przewodnik, co jest uprzejmym sposobem na powiedzenie, że ogrodzenie przestało być ogrodzeniem.

Warto przeanalizować te liczby, ponieważ kryją one pewne założenie. Weź wzrost na każdym zboczu i podziel go przez nachylenie: 6.6 cala przy 10 procentach, 20 przy 30, 33 przy 50. Każdy z nich oznacza poziomy odcinek 66 cali, czyli pięć i pół stopy. Przewodnik wycenia lądowanie tak daleko poza ogrodzeniem. Zatem wysokość, jaką musi pokonać zwierzę, to nie wysokość słupka. To wysokość słupka plus wzniesienie na kolejnych pięciu i pół stopy, a to wzniesienie zależy wyłącznie od nachylenia, na którym stoi ogrodzenie.

W konsekwencji stroma linia wymaga innej konstrukcji, a nie wyższej. Opuszczany odcinek ogrodzenia, obniżony w miejscu, gdzie zwierzęta już przechodzą, przekształca przeszkodę o wysokości 75 cali z powrotem w przejezdną w miejscu, które ma znaczenie. Korytarz dla dzikich zwierząt przez ogrodzoną dolinę to seria takich właśnie decyzji, a linia spadku bez opadania to mur z rysunkiem, który mówi co innego. Warto zapoznać się z poniższymi zasadami dotyczącymi wysokości , obok danych dotyczących nachylenia, ponieważ wysokość podana bez nachylenia to połowa specyfikacji.

Najmniejszy otwór jest tym, który rządzi

Umieść siatkę na linii, a arytmetyka zmieni charakter. Nasze otwory mają średnicę od 20 mm do 102 mm, czyli od 0.79 cala do czterech cali, a średnica drutu od 1.2 mm do 3.2 mm. Ustaw dowolny z nich obok prześwitu 406 mm, który będzie czterokrotnie większy niż największy otwór w panelu. Nic, co przechodzi przez siatkę, nie potrzebuje szczeliny.

Otwarta przestrzeń jest tu myląca. W całym zakresie panele mają od 89 do 94 procent otworów, więc najcieńsze i najgrubsze różnią się o kilka punktów w powietrzu. To, co przechodzi pod płotem, różni się pięciokrotnie, ponieważ ciało jest liniową strukturą, a otwór ma wymiar liniowy. Panel siatki z małymi otworami może składać się w dziewięćdziesięciu procentach z powietrza i nadal stanowić ścianę dla czegokolwiek szerszego niż palec.

Tak więc najwęższy otwór w ogrodzeniu decyduje i rzadko jest tym, o którym się dyskutuje. Może to być otwór, czterocalowa przerwa pod furtką lub rozpórka, która ciągnie drut osiem cali poniżej rysunku. Prowadzenie zbudowane wokół drutu instynktownie to robi dobrze, dlatego ostrzega przed drutem pierścieniowym i plecionym drutem na jelenie: brak prześwitu pod ziemią ratuje mały otwór. Ta sama logika działa w odwrotnym kierunku w przypadku rozmiaru otworu. Jeśli zadaniem jest przejście, otwór jest niewłaściwym wymiarem, aby określić ciasno. Jeśli zadaniem jest wykluczenie, jest to jedyny, który w ogóle warto określić, a szczelina pod ziemią staje się szczegółem, który powstrzymuje zwierzę przed przejściem pod zamiast przez. Tam, gdzie panel musi wykonać tę pracę, siatka jest kupowana według specyfikacji, a nie według ceny za metr kwadratowy.

Dlaczego dolna krawędź jest wymiarem konstrukcyjnym

Dół ogrodzenia to miejsce, w którym drut i panel się rozchodzą, a różnica nie jest mała. W ogrodzeniu standardowym najniższy drut jest przymocowany do słupków i wisi między nimi. Naprężenie decyduje o tym, czy drut będzie opadał na wysokość 45 cm, czy do 30 cm, a naprężenie jest warunkiem utrzymania, a nie decyzją projektową.

Panel siatkowy nie ugina się w ten sam sposób. Jego dolna krawędź to linia zablokowanych węzłów, która znajduje się w miejscu, w którym ustawiona jest rama. Dzięki temu prześwit staje się czymś, co można utrzymać w granicach tolerancji, a zmienną jest grunt, a nie drut. Na pofałdowanym gruncie sztywny panel łączy się z nachyleniem, więc prześwit rośnie w najniższym punkcie i kurczy się w górnej części. Ustawiony na poziomie gruntu na wzniesieniu panel wnika w ziemię; ustawiony na stałym prześwicie, pozostawia światło dzienne po spadku. Żadna z tych opcji nie jest błędna i obie należy odczytać z pomiarów geodezyjnych, a nie ze szczegółowego rysunku. Panele, które zachowują prześwit pod obciążeniem, to jedyna wersja, w której numer zachowuje się po instalacji.

Dlatego ogrodzenie z możliwością złożenia i panel stały odpowiadają na różne pytania. Część złożona to zamaskowana brama, otwarta na czas migracji i zamknięta przez resztę roku. Panel ustawiony w odległości od krawędzi to stałe wskazanie, które zwierzęta mogą przejść, i należy go wybierać na tej podstawie, a nie na podstawie ceny rolki.

Co robi sztywny panel na poziomie gruntu

Argumentem przemawiającym za siatką linową ze stali nierdzewnej nie jest to, że jest ona bardziej przyjazna dla użytkownika niż drut. Chodzi o to, że jej geometria jest stała, co sprawia, że ​​każdy z tych wymiarów jest liczbą, którą można utrzymać. Każde skrzyżowanie jest węzłem, który nie może się przesuwać, więc obciążenie przyłożone do jednego otworu pozostaje w tym otworze, a określona przez Ciebie szczelina to szczelina, która dociera na miejsce budowy. Ręcznie tkany panel siatki o wymiarach 9 m na 18 m (162 metry kwadratowe) można wpleść w otwór ramy, zamiast wycinać go z rolki i rozciągać, co eliminuje luźną krawędź, gdzie zazwyczaj występuje problem z prześwitem.

Średnica drutu ma tu znaczenie, które nie ma nic wspólnego z wytrzymałością. W zakresie od 1.2 mm do 3.2 mm nić jest gładka i ciągła, więc nie ma zadziorów, które mogłyby zahaczyć o skrzydło, ani cienkiej nitki, którą trzeba by przeciąć. Cięższa nić utrzymuje również kwadratowy kształt otworu pod obciążeniem wiatru, więc otwór, który zwierzę napotkało po wejściu, jest otworem dostępnym po wyjściu. Panel nie podlega negocjacji: to ten sam otwór w czasie wichury, co w bezwietrznym powietrzu.

Żaden z tych elementów nie czyni go produktem przejściowym. Panel o grubości 20 mm to ściana, prawidłowo i trwale, a panel o grubości 102 mm to ściana do wszystkiego, co jest szersze niż cztery cale. Sztywny panel oferuje definitywne rozwiązanie tam, gdzie wykluczenie jest wymogiem, i nie daje złudnych obietnic, gdy go nie ma. Panele przycięte do otworu , a nie naciągnięte na niego, przetrwają drugą zimę.

Górna połowa decyduje o drugiej połowie

Obrażenia na linach dla dzikich zwierząt koncentrują się w górnej części ogrodzenia, a mechanizmem są zadziory. Gładka linka przesuwa się; zadziorna linka chwyta, i chwyta tam, gdzie zwierzę ma największą dźwignię i najmniejszą kontrolę, czyli na szczycie przeskoku. Zastąpienie zadziorów zwykłym drutem pozbawia je uchwytu, a nie ogrodzenia, dlatego nadzór zaleca gładki drut na górze i na dole, a zadziory toleruje tylko w środkowych linkach, do których skaczące zwierzę nigdy nie dociera.

Widoczność to druga połowa tego samego problemu i jest ona rutynowo niedostatecznie budowana. Ogrodzenie dla bydła na szarym pastwisku, widziane przez szybko poruszające się zwierzę w słabym świetle, jest prawie niewidoczne. Drut celowniczy, rura osłonięta od góry, pasek taśmy – wszystkie te elementy sprawdzają się, ponieważ dają oku poziomą krawędź, na której można ocenić wysokość. Zasada jest taka, że ​​dwa górne druty powinny być widoczne jako jedna linia z odległości dwudziestu kroków, a jeśli tak nie jest, ogrodzenie nie jest wystarczająco widoczne dla zwierząt, które z niego korzystają.

Zmierz linię, nie rysunek

Ostatni krok jest najczęściej pomijany i nic nie kosztuje. Przejdź po linii mety i zmierz najmniejszy otwór w dziesięciu punktach, wybierając najgorszy teren, a nie przeciętny: koronę wzniesienia, krawędź rowu, miejsce, gdzie podpora ciągnie drut w dół. Zapisz najniższą liczbę na rysunku dla porównania, a następnie zapisz najniższą liczbę na ziemi. Ta druga liczba to rzeczywisty prześwit ogrodzenia. Każdy, kto sprawdzi, które ogrodzenie pasuje do którego zwierzęcia , odkryje, że ta sama logika obowiązuje nad ziemią.

Kontrola ogrodzenia pozwala również wykryć usterki, których nikt nie zauważył. Furtka dla wombatów, wycięta w jednym przęśle, o wysokości 20 cm i szerokości 30-40 cm, jest tańsza niż sto metrów specyfikacji i rozwiązuje problem, którego specyfikacja nie jest w stanie rozwiązać: niskiego, ciężkiego zwierzęcia, które nie skorzysta z przerwy, przez którą nie może patrzeć. Oznacz to miejsce, nie zasłaniaj go trawą i sprawdź po pierwszej porze deszczowej, ponieważ wtedy zamyka się prześwit.

Wyślij ankietę, a my wspólnie ustalimy rozmiar otworu i prześwitu

FAQ